پارادوکس چندگانه حریم خصوصی در تعامل با اینفلوئنسرهای مجازی واکاوی ریسک های داده محور کاربران ایرانی اینستاگرام

پژوهش حاضر با هدف بررسی ریسک های نامتوازن حریم خصوصی و پارادوکس چندگانه در تعامل کاربران ایرانی اینستاگرام با اینفلوئنسرهای مجازی مبتنی بر فیلترهای هوش مصنوعی انجام شده است. با توجه به نوظهور بودن موضوع و کمبود پژوهش های داخلی این مطالعه از رویکرد کیفی و اکتشافی بهره گرفته است. جامعه پژوهش شامل کاربران فعال ایرانی اینستاگرام بود که تجربه تعامل با آواتارها یا اینفلوئنسرهای مجازی را داشتند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد و ۲۸ مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته تا رسیدن به اشباع نظری گردآوری شد. داده ها با روش سه مرحله ای گیویا شامل کدگذاری اولیه، تحلیل سطح دوم و ساخت ساختار ابعادی تحلیل شدند و برای اعتبارسنجی از مثلث بندی و توافق میان کدگذاران استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که تعامل کاربران با اینفلوئنسرهای مجازی در چهار محور اصلی قابل تحلیل است: آسیب پذیری داده، جرایم سایبری، پروفایل های جعلی و حریم خصوصی نامتوازن کاربران. با وجود جذابیت بالای محتوای آواتارها، سطح بالایی از نگرانی درباره ذخیره سازی داده ها، سوء استفاده تجاری، نبود شفافیت درباره تیم های سازنده و ترس از هک یا فیشینگ دارند. بسیاری برای محافظت از هویت خود از پروفایل های جعلی استفاده می کنند و به دلیل نبود قوانین مشخص در ایران رابطه ای یک طرفه و فاقد مسئولیت پذیری میان آنان و آژانس های تولید کننده آواتار شکل می گیرد. ترکیب این عوامل منجر به شکل گیری پارادوکس چندگانه حریم خصوصی می شود؛ حالتی که در آن کاربران با وجود بی اعتمادی و نگرانی شدید همچنان به تعامل با اینفلوئنسرهای مجازی ادامه می دهند. این پژوهش نشان می دهد که ضعف قانون گذاری، عدم شفافیت و ویژگی های فرهنگی محیط اینستاگرام ایران سبب ایجاد جلوه هایی متفاوت و شدیدتر از ریسک های حریم خصوصی شده است.

کلیدواژه ها:

اینفلوئنسرهای مجازی ، حریم خصوصی ، پارادوکس حریم خصوصی ، ریسک های داده ای ، رفتار کاربران اینستاگرام