بررسی استفاده از فناوری های نوین در تدریس علوم تجربی وزیست شناسی و اثر مثبت و معناداری بر یادگیری مفهومی دانش آموزان

استفاده از فناوری های نوین در تدریس علوم تجربی اثر مثبت و معناداری بر یادگیری مفهومی دانش آموزان دارد و می تواند توانایی آن ها در درک مفاهیم علمی، تحلیل داده ها و حل مسائل پیچیده را بهبود بخشد. مقایسه نتایج این پژوهش با مطالعات پیشین نشان می دهد که نتایج به دست آمده با یافته های اکبری، خدایی قشلاق و صادق تازه کند (۱۳۹۷) همسو بوده و اثر مثبت فناوری های نوین بر یادگیری فعال و ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان را تایید می کند. همچنین، این پژوهش با یافته های نیک آیین (۱۳۹۰) و نقوی (۱۳۹۵) همخوانی دارد، چرا که استفاده از محیط های یادگیری تعاملی و شبیه سازی های دیجیتال موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال و توانایی حل مسئله دانش آموزان شده است. با این حال، برخی تفاوت ها نیز مشاهده شد، به ویژه در میزان بهره مندی دانش آموزان با توانایی های پایین که بیشترین تاثیر مثبت را از آموزش فناوری محور دریافت کردند؛ این امر ممکن است ناشی از تفاوت در شیوه اجرا، مدت زمان آموزش و سطح مهارت معلمان در بهره گیری از فناوری های نوین باشد. به طور کلی، یافته های پژوهش حاضر تاکید می کنند که ادغام فناوری های نوین در آموزش علوم تجربی نه تنها موجب یادگیری بهتر مفهومی می شود، بلکه به ایجاد محیط آموزشی پویا، فعال و انگیزه بخش برای دانش آموزان کمک می کند .

کلیدواژه ها:

آزمایشگاه مجازی ، شبیه سازی کامپیوتری ، فرآیندهای غیرقابل مشاهده ، آموزش علوم ، تفکر علمی ، بصری سازی ، یادگیری اکتشافی ، سند تحول بنیادین.