ماهیت و کاربرد انواع عقد صلح در مقام عقود معین

عقد صلح از جمله عقود معین در حقوق مدنی ایران است که به دلیل انعطاف پذیری بی نظیر خود، در مقام عقود مختلف به کار می رود و می تواند آثار حقوقی متنوعی ایجاد نماید. این پژوهش با هدف تبیین ماهیت حقوقی عقد صلح و بررسی کاربردهای آن در مقام عقود معین، به تحلیل جایگاه این عقد در منظومه حقوق قراردادی ایران می پردازد. پرسش اصلی تحقیق آن است که عقد صلح در نظام حقوقی ایران از چه ماهیتی برخوردار است و چه کاربردهایی در مقام سایر عقود معین دارد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر منابع فقهی، قانونی و آموزه های حقوقی معتبر است. یافته ها نشان می دهد که عقد صلح، به رغم ماهیت مستقل خود، می تواند در مقام بیع، اجاره، هبه، قرض و سایر عقود معین واقع شود و آثار حقوقی همان عقود را داشته باشد، بدون اینکه ملزم به احکام خاص آن ها باشد. نتایج نشان می دهد استفاده از صلح در مقام عقود دیگر ابزاری انعطاف پذیر برای تحقق اهداف مشروع طرفین است، مشروط بر اینکه به قواعد آمره نظم عمومی لطمه نزند.

کلیدواژه ها:

عقد صلح ، عقود معین ، ماهیت حقوقی ، بیع ، اجاره ، هبه ، انعطاف پذیری قراردادی ، فقه امامیه