چالش ها و مشکلات دبیران در مناطق روستایی

یکی از عوامل مهم پیشرفت توسعه ی هر جامعه ای اساسا منابع و نیروی انسانی و چگونگی تربیت آن ها است. تعلیم و تربیت دانش آموزان رسالتی خطیر و بزرگ است که نظام آموزشی کشور با تشکیل مدارس در قالب کلاس های تک پایه، تخصصی و چندپایه به انجام این امر می پردازد. معلم مسئولیت مستقیم تحقق اهداف آموزشی را در محیط های آموزشی بر عهده دارد. وی این کار را از طریق فرایند تدریس و با استفاده از فنون خاصی انجام می دهد. بنابراین تدریس و یا فعالیت های یادگیری-یاددهی به عنوان ابزاری برای تحقق اهداف نظام آموزشی عمل می کنند. اهداف نظام آموزشی کشورمان چه به صورت کلی و چه اهداف جزیی دروس مختلف، به صورت متمرکز تدوین و طراحی می شود و معلمان به طور کل در تدوین و طراحی آن سهیم نیستند. به همین دلیل این امکان وجود دارد که شرایط و امکانات محلی در تدوین این اهداف نقش کمرنگی را داشته باشند. در کشورمان جمعیت روستایی، جمعیتی قابل ملاحظه است و پر واضح است، چون نیازها و امکانات و شرایط تعلیم و تربیت کودکان روستایی با همتایان آنها در شهرها کاملا متفاوت است، این تمرکز در تدوین اهداف در آغاز مانعی بر سر راه تعلیم و تربیت کودکان روستایی باشد. در حالیکه کودکان روستایی همانند سایر کودکان از حق آموزش عمومی و رایگان برخوردارند. با این اوصاف و احوال دور از انتظار نخواهد بود معلمانی که در روستاها و مناطق دورافتاده به امر تعلیم و تربیت کودکان روستایی مشغولند با مشکلات عدیده ای مواجه باشند. تبعات این چالش ها و مشکلات که فراروی معلمان است، مستقیما بر کیفیت یادگیری و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان موثر خواهد بود (رضایی، ۱۳۸۷: ۶۸).