ایجاد فرصت برای اکتشاف، تجربه و آزمون ایده های جدید

نیاز به خود مختاری مهم ترین نقش را در ارتباط میان تعامل معلم و خلاقیت ایفا می کند. هنگامی که معلم به دانش آموزان فرصت انتخاب، تصمیم گیری و بیان آزادانه دیدگاه ها را می دهد، آنان احساس استقلال بیشتری کرده و تمایل بیشتری به تفکر خلاق و ارائه راه حل های نوآورانه نشان می دهند. همچنین ارضای نیاز به شایستگی باعث افزایش اعتمادبه نفس در انجام فعالیت های خلاقانه می شود و احساس تعلق به کلاس و مدرسه نیز انگیزه مشارکت در فعالیت های یادگیری را تقویت می کند (رحمانی زاهد، هاشمی، و همکاران ۱۳۹۷).فعالیت های هنری مانند نقاشی، موسیقی، نمایش و طراحی، فرصت هایی را برای دانش آموزان ایجاد می کنند تا ایده ها و احساسات خود را به شیوه ای آزادانه بیان کنند. این فعالیت ها با تحریک تخیل و تفکر واگرا، دانش آموزان را به تولید ایده های جدید و راه حل های نوآورانه تشویق می کنند. در نتیجه، هنر به عنوان بستری برای رشد ابتکار، انعطاف پذیری ذهنی و خلاقیت شناخته می شود (باربوت ، بسانسون و لوبارت، ۲۰۱۵).معلمانی که به اهمیت پرورش خلاقیت باور دارند، اغلب خلاقیت را بیشتر به عنوان یک ویژگی شخصیتی ذاتی در برخی دانش آموزان می بینند، نه چیزی که بتوان آن را آموزش داد. لی و کمپل (۲۰۱۴) دریافتند که معلمانی که تجربه های بیشتری در زمینه خلاقیت داشته اند، احتمال بیشتری دارد که خلاقیت را در کلاس های خود پرورش دهند. این یافته نشان می دهد که شاید تنها معلمانی که از پیش به اهمیت خلاقیت باور دارند، قادر به ایجاد کلاس های خلاق باشند. حتی فراتر از این، برخی معلمان معتقدند که خلاقیت جایگاهی در کلاس های درس امروزی ندارد، زیرا آن ها خود را چنان درگیر محدودیت های زمانی و تلاش برای دستیابی به استانداردهای برنامه درسی می بینند که فرصتی برای توجه به خلاقیت باقی نمی ماند (هولمز و همکاران، ۲۰۲۰).