تعامل معلم و دانش آموز در فرایند خلاقیت

کیفیت تعامل میان معلم و دانش آموز یکی از عوامل تعیین کننده در پرورش خلاقیت است. زمانی که معلم به ایده های دانش آموزان گوش می دهد، بازخورد سازنده ارائه می کند و آنان را به اصلاح و توسعه آثار خود تشویق می نماید، فرایند یادگیری به تجربه ای خلاقانه تبدیل می شود. در مقابل، کنترل بیش از حد و تاکید صرف بر پاسخ های درست می تواند انگیزه دانش آموزان برای تفکر خلاق را کاهش دهد (دی یونگ و همکاران، ۲۰۱۷؛ کوکونن و بولدن، ۲۰۲۲). تعاملات خلاقانه می توانند به صورت الگوهای پویا و غیرخطی شکل بگیرند. در برخی موارد، تعامل میان معلم و دانش آموز در چرخه های تکراری و کم نوآوری گرفتار می شد، به گونه ای که تاکید مداوم بر ارزیابی و هدایت مستقیم مانع شکل گیری ایده های جدید می گردید. در مقابل، زمانی که معلم به صورت انعطاف پذیر میان نقش هدایت کننده و تسهیل گر جابه جا می شد، احتمال ظهور نوآوری افزایش می یافت (کوپرس و ون دایک، ۲۰۲۰).