تاکید گسترده بر اهمیت خلاقیت در آموزش

با وجود تاکید گسترده بر اهمیت خلاقیت در آموزش، بسیاری از نظام های آموزشی همچنان تحت تاثیر الگوهای سنتی، حافظه محور و نتیجه گرا قرار دارند؛ الگوهایی که معمولا بر پاسخ های استاندارد، ارزشیابی های قالبی و کنترل فرایند یادگیری تاکید می کنند و در نتیجه، فرصت تجربه گری و اندیشیدن خلاق را کاهش می دهند (رالینگز،کاتینگ،۲۰۲۴). در این میان، معلم به عنوان یکی از مهم ترین عناصر فرایند یاددهی–یادگیری، نقش اساسی در تقویت یا تضعیف خلاقیت هنری دانش آموزان دارد. نگرش معلم نسبت به خلاقیت، شیوه تدریس، نحوه ارائه بازخورد، میزان انعطاف پذیری در فعالیت های آموزشی و نوع تعامل با دانش آموزان می تواند زمینه بروز یا سرکوب توانایی های خلاق را فراهم سازد. مطالعات نشان داده اند که معلمانی که از روش های دانش آموزمحور، اکتشافی و مشارکتی استفاده می کنند و فضای یادگیری را بر پایه آزادی بیان، پذیرش ایده های متفاوت و تجربه گری سازمان دهی می کنند، بستر مناسب تری برای رشد خلاقیت فراهم می آورند (براوئر و همکاران،۲۰۲۴).