عشق از نظر غزالی و عین القضات با توجه به سوانح و تمهیدات

مفهوم عشق از دیرباز در تاریخ بشر به ویژه در اندیشه ایران باستان وجود داشته است. عشق به عنوان مولفه اصلی عرفان اسلامی است و در کتبشان به عنوان نماد اندیشه آنها نمایان است. برآنیم که سه مفهوم اساسی عشق، عاشق و معشوق و مولفه هایشان را در دستگاه فکری دو عارف مشهور قرن ۶ و ۷ هجری، غزالی و عین القضات و تاثیرپذیری این دو را در این موضوع بررسی کنیم. در این مقاله پاسخگوی این سوالات هستیم: ۱) عشق، عاشق و معشوق در سوانح چه خصوصیاتی دارد؟ ۲) عشق، عاشق و معشوق در تمهیدات چه خصوصیاتی دارد؟ ۳) عشق در بعضی مولفه هایش مانند: بدایت عشق، شاهدبازی و عشق مجازی و... از نظر این دو عارف چیست؟ ۴) دیدگاه این دو عارف درباره آیه "یحبهم و یحبونه" چیست؟ ۵) عاشق در بعضی مولفه ها مانند: فقر عاشق، کوشش و کشش و... از نظر این دو عارف چیست؟ ۶) آیا عین القضات از غزالی متاثر بوده است؟ نگارنده در این بررسی به روش توصیفی و تحلیلی، با استخراج مولفه های عشق در دیدگاه این دوعارف و با چیدمانی بدیع به مقایسه پرداخته و تاثیرپذیری شاگرد از استاد را مسجل کرده است.

کلیدواژه ها:

عشق ، غزالی ، سوانح ، عین القضات ، تمهیدات