ارزیابی تاثیر تغییرات اقلیمی بر طراحی و نگهداری زیر ساخت های شهری

تغییرات اقلیمی به یکی از مهم ترین چالش های زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی قرن حاضر تبدیل شده است که تاثیرات عمیق و گسترده ای بر پایداری، دوام و عملکرد زیرساخت های عمرانی شهری دارد. هدف این پژوهش، ارزیابی تاثیر تغییرات اقلیمی بر طراحی و نگهداری زیرساخت های شهری و شناسایی راهکارهای تاب آوری اقلیمی است. یافته های پژوهش نشان داد که افزایش دما، تغییر الگوهای بارش، وقوع رویدادهای جوی حدی و افزایش سطح آب دریاها، فشارهای فزاینده ای بر زیرساخت های موجود وارد می کنند. همچنین، راهکارهای تاب آوری اقلیمی در سه سطح شناسایی شد: (۱) سطح مصالح (استفاده از مصالح هوشمند و بازتابنده)، (۲) سطح طراحی (زیرساخت های سبز، بام های سبز، فضاهای سبز شهری)، و (۳) سطح مدیریت/سیاست (برنامه ریزی یکپارچه، تامین مالی محلی، پایش هوشمند IoT). نتایج نشان داد که اثربخشی سیاست های اقلیمی تابع سه ظرفیت همزمان است: همگرایی نهادی-حقوقی، تراکم و کیفیت زیرساخت های طبیعی-کالبدی، و سازوکارهای داده محور و تامین مالی محلی. در کلان شهرهای ایران چالش های اقلیمی خاصی مانند گرمای شدید، کمبود آب، سیلاب های ناگهانی و ریزگردها وجود دارد که نیاز به اقدامات فوری دارد. این پژوهش پیشنهاد می کند که الزام قانونی «پیوست اقلیمی» برای همه پروژه های شهری، تدوین برنامه «عدالت سبز محلی» و استقرار سامانه پایش یکپارچه برای افزایش تاب آوری شهرها ضروری است.

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، زیرساخت شهری ، تاب آوری اقلیمی ، زیرساخت سبز ، طراحی شهری ، مدیریت شهری ، پایداری شهری.