بررسی نقش میانجی سواد داده ای معلمان در رابطه میان فناوری های نوظهور آموزشی و کیفیت یادگیری دانش آموزان

هدف: با ظهور تحولات دیجیتال در نظام های آموزشی، بهره گیری از ابزارهای نوین به تنهایی تضمین کننده موفقیت تحصیلی نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی سواد داده ای معلمان در رابطه میان بهره گیری از فناوری های نوظهور آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان تدوین شده است. مسئله اصلی این است که چگونه توانمندی معلمان در تحلیل داده های آموزشی می تواند اثر تکنولوژی بر خروجی های یادگیری را تقویت کند.روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، در زمره پژوهش های توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری قرار دارد. جامعه آماری شامل تمامی معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد فناوری های آموزشی، سواد داده ای و شاخص های کیفیت یادگیری بود که روایی و پایایی آن ها به تایید رسید.یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که فناوری های نوظهور آموزشی (نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و پلتفرم های تعاملی) اثر مستقیم و معناداری بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دارند. با این حال، یافته های محوری پژوهش تایید کرد که سواد داده ای معلمان به عنوان یک متغیر میانجی، این رابطه را به شکلی مثبت تقویت می کند. معلمانی که توانایی بالایی در تفسیر داده های عملکردی دانش آموزان دارند، می توانند تکنولوژی را به شکلی هدفمندتر برای شخصی سازی آموزش به کار گیرند.نتیجه گیری: نتایج حاصله گویای آن است که صرف تجهیز مدارس به فناوری های پیشرفته بدون ارتقای سطح سواد داده ای کادر آموزشی، منجر به جهش در کیفیت یادگیری نخواهد شد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، دوره های ضمن خدمت با تمرکز بر “تحلیل داده های یادگیری” را در اولویت قرار دهند تا زیرساخت های فناورانه به بهبود واقعی شاخص های تحصیلی منجر شود.