طراحی الگوی تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتقای یادگیری عمیق دانش اموزان در مدارس

امروزه گسترش فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، فرصت های تازه ای را برای بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان در مدارس انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و بررسی اسناد، مقالات علمی، کتاب ها و پژوهش های مرتبط با حوزه هوش مصنوعی و یادگیری عمیق در آموزش است. در این پژوهش، ضمن تبیین مبانی نظری یادگیری عمیق، قابلیت های هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری، تحلیل عملکرد یادگیرندگان و تسهیل فرایند یاددهی–یادگیری مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی در طراحی تدریس می تواند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و خودتنظیمی یادگیری، زمینه تحقق یادگیری عمیق را فراهم سازد. بر اساس نتایج، الگوی پیشنهادی شامل مولفه های تحلیل نیازهای یادگیرندگان، طراحی محتوای هوشمند، یادگیری شخصی سازی شده، ارزشیابی مستمر مبتنی بر داده و بازخورد هوشمند است. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در کنار فناوری هوش مصنوعی مورد تاکید قرار گرفته است. در مجموع، بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی در فرایند تدریس می تواند موجب افزایش کیفیت آموزش، بهبود عملکرد تحصیلی و توسعه مهارت های قرن بیست و یکم در دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، الگوی تدریس ، یادگیری عمیق ، مدارس ، آموزش هوشمند