بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر رفتار تحصیلی، نظم شخصی، مسئولیت پذیری و پیشرفت آموزشی دانش آموزان

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقش بنیادینی در شکل گیری شخصیت، نگرش ها، ارزش ها و الگوهای رفتاری فرزندان ایفا می کند. کودکان از نخستین سال های زندگی، بخش عمده ای از مهارت های شناختی، عاطفی، اجتماعی و رفتاری خود را در محیط خانواده فرا می گیرند و تحت تاثیر تعاملات مستمر با والدین قرار می گیرند. در واقع، خانواده نخستین مدرسه ای است که کودک در آن شیوه های ارتباطی، مسئولیت پذیری، نظم، خودکنترلی و نگرش نسبت به یادگیری را تجربه می کند. از این رو، کیفیت روابط والدین با فرزندان و نحوه اعمال تربیتی آنان می تواند تاثیرات عمیق و ماندگاری بر ابعاد مختلف رشد فردی و تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. در عصر حاضر، نظام های آموزشی سراسر جهان بیش از گذشته بر عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان تمرکز کرده اند. اگرچه عواملی همچون امکانات آموزشی، کیفیت مدارس، ویژگی های فردی دانش آموزان و شرایط اقتصادی و اجتماعی خانواده در پیشرفت تحصیلی نقش دارند، اما پژوهش های متعدد نشان داده اند که محیط خانوادگی و شیوه های فرزندپروری والدین از مهم ترین عوامل تعیین کننده عملکرد تحصیلی و رفتارهای آموزشی فرزندان به شمار می روند. والدین از طریق نوع ارتباط، میزان حمایت عاطفی، شیوه های کنترل و نظارت، نحوه تشویق و تنبیه و همچنین انتظاراتی که از فرزندان خود دارند، می توانند زمینه رشد یا تضعیف بسیاری از ویژگی های شخصیتی و تحصیلی آنان را فراهم سازند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر رفتار تحصیلی، نظم شخصی، مسئولیت پذیری و پیشرفت آموزشی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که سبک های فرزندپروری نقش اساسی و تعیین کننده ای در شکل گیری رفتار تحصیلی، نظم شخصی، مسئولیت پذیری و پیشرفت آموزشی دانش آموزان دارند و به ویژه سبک مقتدرانه بیشترین تاثیر مثبت را بر بهبود این شاخص ها دارد. بنابراین، ارتقای آگاهی والدین و به کارگیری شیوه های تربیتی مناسب می تواند زمینه ساز موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، رفتار تحصیلی ، نظم شخصی ، مسئولیت پذیری ، پیشرفت آموزشی