نقش واسطه ای خودتنظیمی یادگیری در رابطه بین کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی و اضطراب امتحانات مجازی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای خودتنظیمی یادگیری در رابطه بین کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی و اضطراب امتحانات مجازی انجام شده است و در این راستا، با بهره گیری از روش تحقیق توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری، داده های مورد نیاز از نمونه ای متشکل از ۴۲۰ دانش آموز مقطع متوسطه دوم در شهر تهران که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده اند، با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی، خودتنظیمی یادگیری و اضطراب امتحانات مجازی جمع آوری گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی و خودتنظیمی یادگیری رابطه مثبت و معنادار (ضریب مسیر = ۰/۴۷) وجود دارد و همچنین بین خودتنظیمی یادگیری و اضطراب امتحانات مجازی رابطه منفی و معنادار (ضریب مسیر = ۰/۵۲-) مشاهده می شود و در مقابل، رابطه مستقیم بین کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی و اضطراب امتحانات مجازی (ضریب مسیر = ۰/۱۴-) در سطح ۰/۰۵ معنادار نیست و این یافته، نشان دهنده آن است که خودتنظیمی یادگیری، نقش واسطه ای کامل را در رابطه بین کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی و اضطراب امتحانات مجازی ایفا می کند و به عبارت دیگر، کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی، صرفا و به صورت مستقیم، تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب امتحانات مجازی ندارد، بلکه از طریق تقویت خودتنظیمی یادگیری، به کاهش اضطراب منجر می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که خودتنظیمی یادگیری با ضریب تعیین ۰/۴۹، توانسته است ۴۹ درصد از واریانس اضطراب امتحانات مجازی را تبیین کند و کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی با ضریب تعیین ۰/۲۲، ۲۲ درصد از واریانس خودتنظیمی یادگیری را تبیین نموده است و این یافته ها، نقش حیاتی خودتنظیمی یادگیری را به عنوان یک مهارت کلیدی در کاهش اضطراب امتحانات مجازی و همچنین اهمیت کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی را به عنوان یک عامل زمینه ساز برای توسعه خودتنظیمی، به وضوح نشان می دهند. همچنین تحلیل یافته ها نشان می دهد که از میان ابعاد خودتنظیمی یادگیری، راهبردهای شناختی (ضریب مسیر = ۰/۴۱-) و راهبردهای فراشناختی (ضریب مسیر = ۰/۳۸-) به ترتیب بیشترین تاثیر را بر کاهش اضطراب امتحانات مجازی دارند و همچنین از میان ابعاد کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی، پایداری و سرعت شبکه (ضریب مسیر = ۰/۲۸) و سهولت دسترسی به سامانه ها (ضریب مسیر = ۰/۲۴) به ترتیب بیشترین تاثیر را بر خودتنظیمی یادگیری داشته اند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، کیفیت زیرساخت های فناوری آموزشی ، اضطراب امتحانات مجازی ، آموزش مجازی ، مدل یابی معادلات ساختاری