تاثیر روش های تدریس فعال بر درگیری ذهنی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر درگیری ذهنی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای بوده و داده ها از منابع علمی معتبر گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که روش های تدریس فعال نقش مهمی در افزایش درگیری ذهنی دانش آموزان در فرآیند یادگیری دارند. یافته ها بیانگر آن است که این روش ها با ایجاد فرصت های مشارکت فعال، موجب افزایش توجه، تمرکز و پردازش شناختی عمیق تر در دانش آموزان می شوند. همچنین نتایج نشان می دهد که روش های تدریس فعال با درگیر کردن دانش آموزان در فعالیت هایی مانند بحث گروهی، حل مسئله و یادگیری تعاملی، انگیزش درونی آنان را افزایش می دهند. از سوی دیگر، این رویکرد موجب کاهش یکنواختی و خستگی ذهنی در کلاس درس شده و محیطی پویا و جذاب برای یادگیری ایجاد می کند. یافته ها همچنین نشان می دهد که تغییر نقش معلم از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر یادگیری، یکی از عوامل مهم در افزایش درگیری ذهنی دانش آموزان است. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که روش های تدریس فعال می توانند به طور قابل توجهی کیفیت یادگیری را ارتقا داده و زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان شوند.واژگان کلیدی: روش های تدریس فعال، درگیری ذهنی، یادگیری فعال، دانش آموزان، انگیزش تحصیلی، یادگیری مشارکتی.