دیپلماسی اجباری در عصر ترامپ: تحلیل ابزارهای فشار اقتصادی آمریکا علیه اروپا با استفاده از نظریه وابستگی متقابل نامتقارن

دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ با تحولی بنیادین در الگوهای سنتی روابط فراآتلانتیکی همراه بوده است. ایالات متحده، که همواره خود را ضامن ثبات اتحادها و نظم لیبرال بین المللی معرفی می کرد، اکنون به کنشگری تبدیل شده که آشکارا از ابزارهای اقتصادی برای تحمیل خواسته های سیاسی بر متحدان اروپایی خود بهره می گیرد. مقاله حاضر با بهره گیری از نظریه وابستگی متقابل نامتقارن، به تحلیل سازوکارهای فشار اقتصادی آمریکا علیه اروپا در دوره ترامپ می پردازد. پرسش اصلی این است که چگونه عدم تقارن در وابستگی های متقابل اقتصادی و امنیتی، به ابزاری برای دیپلماسی اجباری آمریکا علیه متحدان اروپایی تبدیل شده است؟ استدلال مقاله آن است که ساختار نامتقارن شبکه های اقتصاد جهانی، شامل نظام مالی دلارمحور، بازار بزرگ مصرفی ایالات متحده و وابستگی امنیتی اروپا به چتر دفاعی آمریکا، به دولت ترامپ امکان داده است تا با استفاده از تعرفه های تنبیهی، تهدید به محدودسازی دسترسی به بازارهای مالی و اتصال مسائل تجاری به موضوعات ژئوپلیتیکی، اروپا را به پذیرش امتیازات وادار سازد. این پژوهش نشان می دهد که دیپلماسی اجباری ترامپ در کوتاه مدت به کسب امتیازات ملموس از اروپا منجر شده، اما در بلندمدت به فرسایش مشروعیت هژمونیک ایالات متحده، تسریع تلاش های اروپا برای کاهش وابستگی های راهبردی و بازآرایی ژئواکونومیک نظام بین الملل دامن زده است.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی اجباری ، وابستگی متقابل نامتقارن ، ترامپ ، تعرفه های تنبیهی ، ابزار ضداجبار اتحادیه اروپا ، وابستگی متقابل تسلیحاتی