جایگاه «وصیت» در فقه امامیه با تاکید بر وصیت نامه امام خمینی (ره)

وصیت یکی از مهم ترین نهادهای حقوقی و اخلاقی در فقه اسلامی به ویژه فقه امامیه است که از جایگاهی برجسته در قرآن، سنت و سیره معصومان(ع) برخوردار است. اسلام با تاکید فراوان بر وصیت، انسان را به برنامه ریزی برای پس از مرگ و رعایت حقوق دیگران فراخوانده است. در فقه امامیه، وصیت علاوه بر جنبه حقوقی، دارای ابعاد اخلاقی، اجتماعی و عبادی نیز می باشد. اهمیت وصیت تا آنجاست که فقهای شیعه باب مستقلی را در کتب فقهی با عنوان «کتاب الوصایا» به آن اختصاص داده اند.در دوران معاصر، وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی(ره) به عنوان یکی از مهم ترین اسناد فکری و سیاسی جمهوری اسلامی ایران، جلوه ای نوین از مفهوم وصیت در فقه امامیه را به نمایش گذاشت. این وصیت نامه صرفا یک متن حقوقی نیست، بلکه منشوری جامع در حوزه دین، سیاست، فرهنگ و اجتماع محسوب می شود که بیانگر دیدگاه های فقهی، اخلاقی و انقلابی بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران است.

کلیدواژه ها:

وصیت ، فقه امامیه ، امام خمینی (ره)