بررسی نقش PD-L۱ در پیشرفت، پیش آگهی و ایمونوتراپی سرطان تخمدان مقاله مروری تخصصی

سرطان تخمدان یکی از مهم ترین علل مرگ ناشی از بدخیمی های ژنیکولوژیک در زنان محسوب می شود. تشخیص دیرهنگام، متاستاز وسیع، مقاومت به درمان و عود مکرر از مهم ترین عوامل مرگ ومیر بالای این بیماری هستند. [۱،۲]در سال های اخیر، توجه گسترده ای به نقش سیستم ایمنی در پاتوژنز سرطان ها شده است. [۳] محور PD-۱/PD-L۱ یکی از مهم ترین مسیرهای مهارکننده ایمنی است که از طریق مهار فعالیت لنفوسیت های T موجب فرار سلول های توموری از پاسخ ایمنی می شود. [۴]مطالعات مختلف نشان داده اند که افزایش بیان PD-L۱ در سرطان تخمدان با پیشرفت بیماری، متاستاز، مقاومت درمانی و کاهش بقای بیماران ارتباط مستقیم دارد. [۵،۶] علاوه بر این، ایمونوتراپی مبتنی بر مهارکننده های PD-۱ و PD-L۱ مانند Pembrolizumab، Nivolumab و Atezolizumab در سال های اخیر نتایج امیدوارکننده ای در درمان برخی بیماران مبتلا به سرطان تخمدان نشان داده اند. [۷،۹]هدف این مقاله مروری بررسی نقش PD-L۱ در سرطان تخمدان، اهمیت آن در محیط ریزتومور، ارتباط آن با پیش آگهی بیماران و کاربردهای درمانی مرتبط با ایمونوتراپی است

کلیدواژه ها:

سرطان تخمدان ، بدخیمی ، PD_L۱ ، ایمونوتراپی ، سیستم ایمنی ، متاستاز