نقش ذرات معلق هوایی (بیوآئروسل ها) در انتقال باکتری ها و قارچ های بیماری زای تنفسی: مروری بر ارتباط آلودگی هوا با عفونت های بیمارستانی و تشدید آسم

ذرات معلق هوایی (بیوآئروسل ها) حاوی طیف گسترده ای از میکروارگانیسم ها مانند باکتری ها، قارچ ها و سموم آنها هستند. این ذرات با اندازه ۰/۱ تا ۱۰ میکرومتر، ساعت ها در هوا باقی می مانند و تا اعماق دستگاه تنفسی نفوذ می کنند. آلودگی هوای شهری و داخل ساختمان، به ویژه در بیمارستان ها و مناطق پرجمعیت، منبع اصلی این بیوآئروسل هاست. هدف این مرور، بررسی نقش بیوآئروسل ها در انتقال عوامل بیماری زای تنفسی و ارتباط آن با عفونت های بیمارستانی و تشدید آسم است. مطالعات نشان می دهد بیوآئروسل های حاوی اسینتوباکتر بومانی، سودوموناس آئروژینوزا، استافیلوکوکوس اورئوس (به ویژه سویه های مقاوم به متی سیلین) و قارچ هایی مانند آسپرژیلوس فومیگاتوس و گونه های کاندیدا به طور مکرر در هوای بخش های مراقبت ویژه، اتاق عمل و اورژانس شناسایی شده اند. غلظت این ذرات در روزهای با آلودگی هوای بالا به شدت افزایش می یابد. شواهد نشان می دهد مواجهه با بیوآئروسل ها خطر عفونت تنفسی بیمارستانی را تا ۵/۳ برابر بیشتر می کند. همچنین ذرات قارچی و اندوتوکسین باکتریایی با تحریک پاسخ های التهابی Th۲، علائم آسم را تشدید کرده و تعداد حملات حاد، مراجعه به اورژانس و بستری را افزایش می دهند. در نتیجه، بیوآئروسل ها عامل مهمی در انتقال پاتوژن های تنفسی و تشدید آسم هستند. استفاده از فیلترهای HEPA، کنترل رطوبت و پایش مستمر بیوآئروسل ها در بیمارستان ها می تواند از عفونت ها و حملات آسم بکاهد. رویکرد «یک سلامت» برای مدیریت منابع محیطی این ذرات ضروری است.

کلیدواژه ها:

بیوآئروسل ها ، عفونت بیمارستانی ، آسم ، آلودگی هوا