گرایش افراد سالمند به خانه سالمندان و مشکلاتشان

بطور قراردادی، سن شروع سالمندی را ۶۰ سالگی قرار داده اند و این سن را به عنوان نقطه شروع پیری پذیرفته اند. هرچند در برخی افراد، پدیده پیری خیلی زودتر شروع می شود و در بسیاری دیگر، این پدیده برای سالهای بعد نیز به تعویق می افتد. بالارفتن سن، بیماری نیست، بلکه یک پدیده حیاتی است که همگان را شامل می شود. در حقیقت یک مسیر طبیعی است که در آن تغییرات فیزیولوژیکی و روانی در بدن رخ می دهند. از نظر پزشکی سالمندی نتیجه، یک سیر و روند کند بیولوژیک است که علائم ظاهری آن شامل، سپیدشدن مو، چین و چروک در پوست، پیرچشمی، کاهش شنوایی، کندی در تحرک، خمیدگی، کم شدن قدرت عضلانی، مشکلات تنفسی و ... است. گرچه پیری یک بیماری نیست، ولی کیفیت کامل فعالیت جسمی و ذهنی را محدود کرده و برفعالیت جسمی، روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی فرد تاثیر می گذارد. درباره مکانیسم پیری تئوری های متفاوتی وجود دارد که گاه با هم متناقض اند. اما برخلاف مبهم بودن نحوه تغییرات بیولوژیک، دگرگونی های فیزیولوژیکی مشخص تر است. به طور کلی تغییرات فیزیولوژیکی به سبب کاهش ظرفیت عملکردی اعضای بدن به وجود می آید. این کاهش ظرفیت عملکردی حدودا از دو سوم عمر شروع می شود و تدریجی و پیش رونده است. البته سرعت آن در افراد مختلف متفاوت است، در مورد مهم ترین تغییرات وابسته به سن و بیماری های ناشی از آن می توان به فشارخون بالا، بیماری های قلبی، سکته مغزی، دیابت، سرطان ها و بیماری های تنفسی، اختلالات بینایی و شنوایی، اختلالات روانی و مشکلات دهان و دندان اشاره کرد. اما مهمترین خطری که در کمین سالمندان نشسته انزوا و دوری از فعالیت های اجتماعی است.مادراین مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم

کلیدواژه ها:

سالمند ، افرادسالمند ، خانه سالمندان ، مشکلات سالمندان ، فشارخون بالا ، بیماری های قلبی ، سکته مغزی ، دیابت ، سرطان ها و بیماری های تنفسی ، اختلالات بینایی و شنوایی ، اختلالات روانی ، مشکلات دهان و دندان