آنالیز طیف سنجی یکپارچه پمادهای مفناید استات و سیلور سولفادیازین: تبیین ارتباط بین ویژگی های ساختاری و عملکرد درمانی در مدیریت سوختگی

این پژوهش با هدف ارزیابی و مقایسه ویژگی های ساختاری، پایداری شیمیایی و رفتارهای فیزیکوشیمیایی دو فرمولاسیون دارویی موضعی سوختگی، شامل پماد مفناید استات و پماد نقره سولفادیازین ۱٪ (فلامکسین) انجام شد. هدف نهایی، تبیین تفاوت های عملکرد درمانی این دو دارو (مانند قدرت نفوذ در مقابل رهایش تدریجی) بر اساس تغییرات در ترازهای انرژی و گروه های عاملی مولکولی بود.در این مطالعه تجربی، از آنالیزهای دستگاهی پیشرفته برای شناسایی اثرانگشت مولکولی داروها استفاده شد. طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) به روش قرص KBr برای ارزیابی ارتعاشات پیوندها و شناسایی کمپلکس های فلزی به کار گرفته شد. همچنین، برای بررسی گذارهای الکترونیکی و تایید تغییرات در ساختار ماده موثره، طیف سنجی فرابنفش-مرئی (UV-Vis) در محدوده ۲۰۰ تا ۴۰۰ نانومتر انجام شد. داده های حاصل از نظر جابجایی پیک ها (Shift)، شدت جذب و تغییرات ساختاری مورد واکاوی قرار گرفتند. یافته های FTIR نشان داد که در نقره سولفادیازین، جابجایی پیک های گروه های سولفونیل به سمت ۱۱۲۱ و پهن شدن پیک ۳۳۹۹، گواه تشکیل کمپلکس پایدار میان یون نقره و گروه های عاملی است که مکانیسم آزادسازی تدریجی (Sustained release) و کاهش سمیت سلولی آن را تایید می کند. در مقابل، طیف مفناید استات با پیک های شاخص در ۳۳۰۶ و ۱۶۴۵ (گروه استات)، ساختار قطبی و کوچک مولکول را نشان داد که توجیه کننده نفوذ بالای آن در بافت های مرده (اسکار) است. نتایج UV-Vis نیز پدیده جابجایی آبی (Blue-shift) را آشکار کرد؛ به طوری که پیک ۲۶۷ نانومتر در مفناید، در نمونه نقره سولفادیازین به یک پیک دوقلو در نواحی ۲۴۱ و ۲۵۵ نانومتر تبدیل شد که نشان دهنده تغییر در ترازهای انرژی الکترونیکی به دلیل حضور حلقه پیرمیدین و یون نقره است. همچنین حضور پیک های شدید در ناحیه ۲۸۴۹-۲۹۱۸ در هر دو پماد، نشان دهنده غلبه فاز هیدروکربنی پایه دارو جهت حفظ رطوبت زخم و جلوگیری از تبخیر سطحی می باشد.

کلیدواژه ها:

مفناید استات ، نقره سولفادیازین ، طیف سنجی FTIR ، جابجایی آبی (Blue-shift) ، نفوذپذیری بافتی ، مدیریت سوختگی