شبکه های اجتماعی و فرسایش هنجارهای زبان فارسی؛ واکاوی پیامدهای زبانی، آموزشی و هویتی

گسترش شبکه های اجتماعی در دهه های اخیر، تحولات گسترده ای را در شیوه های ارتباطی و الگوهای زبانی کاربران فارسی زبان ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف بررسی فرسایش هنجارهای زبان فارسی در شبکه های اجتماعی و تحلیل پیامدهای زبانی و فرهنگی رسانه های نوین انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع تحلیل محتوای کیفی و مبتنی بر تحلیل مطالعات پیشین است. یافته های پژوهش نشان می دهد که شبکه های اجتماعی، زمینه ساز بروز و گسترش پدیده هایی همچون ورود واژگان و اصطلاحات بیگانه، شکسته نویسی، تضعیف قواعد املایی و نگارشی، اختصارنویسی و تغییرات معنایی واژگان شده اند. این تغییرات بیانگر نوعی فاصله گیری تدریجی از زبان معیار و شکل گیری الگوهای نوشتاری غیررسمی در زیست بوم دیجیتال است. بررسی پیامدها حاکی از آن است که فرسایش هنجارهای زبانی علاوه بر ابعاد زبانی، دارای پیامدهای آموزشی و هویتی نیز می باشد؛ از جمله کاهش دقت در نوشتار رسمی، تضعیف مهارت های نوشتاری در نسل جوان و تغییر در الگوهای هویت زبانی. با این حال، این تحولات دارای جنبه های فرصت محور نیز هستند و می توانند به افزایش خلاقیت زبانی، گسترش تعاملات ارتباطی و ظهور شیوه های نوین بیان منجر شوند. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت رویکردی چندجانبه شامل نقش نهادهای آموزشی، فرهنگستان زبان و ادب فارسی، رسانه ها، توسعه فناوری های بومی و ارتقای سواد رسانه ای و زبانی کاربران برای مدیریت و هدایت تحولات زبانی در فضای مجازی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، هنجار زبانی ، زبان فارسی معیار ، فرسایش زبانی ، رسانه های نوین