بازخوانی منظومه «موش و گربه» عبید زاکانی بر اساس کهن الگوهای یونگ و ساختار نمادین لکان

این پژوهش با هدف تحلیل بین رشته ای ساختار قدرت، فریب و رفتار توده ای در منظومه طنز «موش و گربه» عبید زاکانی از منظر روان شناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ و روان کاوی پساساختگرای ژاک لکان سامان یافته است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با تکیه بر نقد روان کاوانه است. یافته های پژوهش نشان می دهد که شخصیت «گربه» با ساخت یک «پرسونا» (نقاب زاهدانه)، «سایه» (نیمه تاریک و غریزه درندگی) خود را پنهان ساخته و با دستکاری «نظم نمادین» جامعه، خود را در جایگاه «دیگری بزرگ» بازآفرینی می کند. از سوی دیگر، شکست نهایی ارتش موشان، محصول «عقده حقارت» نهادینه شده در ناخودآگاه جمعی و تسلیم روانی سوژه ها در برابر دال های فریبنده ی حاکم است.

کلیدواژه ها:

موش و گربه ، عبید زاکانی ، کارل یونگ ، ژاک لکان ، نقاب و سایه ، دیگری بزرگ.