تاثیر هوش مصنوعی و ترجمه ماشینی بر یادگیری زبان کره ای در ایران: یک مطالعه مروری

گسترش روزافزون پدیده «یادگیری زبان» در ایران، اشتیاق فراوانی برای یادگیری زبان کره ای در میان جوانان ایرانی ایجاد کرده است. هم زمان، پیشرفت های شگرف در حوزه هوش مصنوعی AI) و ترجمه ماشینی (MT)، پارادایم های سنتی آموزش و یادگیری زبان را به چالش کشیده است. این مقاله توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای، به بررسی جامع تاثیرات دوگانه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و ترجمه ماشینی بر فرآیند یادگیری زبان کره ای توسط فراگیران ایرانی می پردازد. هدف اصلی، ترسیم چشم اندازی روشن از فرصت ها و چالش های موجود، شناسایی شکاف های پژوهشی و ارائه چارچوبی مفهومی برای هدایت تحقیقات آتی در این حوزه میان رشته ای است. در این راستا، با مرور نظام مند پیشینه پژوهشی داخلی و خارجی (۲۰۱۸-۲۰۲۶)، مبانی نظری کلیدی مانند نظریه ارتباط گرایی، نظریه شناختی بار شناختی و فرضیه تعامل مورد تحلیل قرار می گیرند. یافته ها نشان می دهند که ابزارهای هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد فوری، گیمیفیکیشن و شبیه سازی مکالمه، پتانسیل بالایی برای تسهیل و تسریع یادگیری دارند. با این حال، چالش هایی نظیر وابستگی بیش از حد به ترجمه ماشینی، کاهش مهارت های تولیدی زبان، خطاهای ظریف و عدم درک تفاوت های فرهنگی-اجتماعی در ترجمه، می توانند به عنوان موانعی جدی عمل کرده و حتی منجر به فسیل شدگی خطاها شوند. این پژوهش استدلال می کند که رویکرد بهینه، نه حذف یا پذیرش بی قیدوشرط، بلکه «ادغام هوشمندانه و منتقدانه» این فناوری ها در برنامه درسی است. در نهایت، یک مدل مفهومی برای تبیین این تاثیرات دوگانه ارائه شده و پیشنهاداتی کاربردی برای فراگیران، مدرسان و پژوهشگران جهت بهره برداری موثر و آگاهانه از این ابزارها مطرح می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ترجمه ماشینی ، یادگیری زبان کره ای ، آموزش زبان به کمک رایانه (CALL) ، فراگیران ایرانی