نقش موسیقی در هویت فرهنگی نسل Z

نسل Z که متولدین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲ را شامل می شود، اولین نسل از «بومیان دیجیتال» است که در عصر اینترنت، شبکه های اجتماعی و پلتفرم های استریمینگ رشد یافته است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع جدید بین المللی (۲۰۲۴-۲۰۲۶) به بررسی نقش موسیقی در شکل گیری هویت فرهنگی این نسل می پردازد. یافته ها نشان می دهد که موسیقی فراتر از یک سرگرمی صرف، به ابزاری محوری برای ابراز وجود، ایجاد اجتماعات مجازی و حفظ پیوند با فرهنگ بومی تبدیل شده است. نسل Z با وجود زندگی در عصر دیجیتال، گرایش فزاینده ای به تجربیات فیزیکی مانند کنسرت های زنده و خرید رسانه های فیزیکی (صفحات وینیل، کاست و حتی سیدی) دارد. تناقض دیجیتال-آنالوگ در این نسل، نشان دهنده جستجوی اصالت و معنا در دنیای اشباع شده از محتوای ناملموس است. همچنین، این نسل از موسیقی به عنوان رسانه ای برای بازتعریف و حفظ هویت فرهنگی خود در عصر جهانی شدگی استفاده می کند، پدیده ای که در کشورهای غیرغربی مانند ویتنام و نیجریه به وضوح قابل مشاهده است. این مقاله ضمن تبیین ابعاد گوناگون این رابطه، به کاربردهای آن در حوزه های آموزشی و بازاریابی فرهنگی نیز می پردازد.

کلیدواژه ها:

نسل Z ، هویت فرهنگی ، موسیقی دیجیتال ، فاندوم ، فرهنگ بومی ، پلتفرم های استریمینگ.