تحلیل عملکردی زیرسازی خطوط ریلی و اثر پارامترهای تعمیر و نگهداری بر بهبود سرعت بهره برداری

زیرسازی خطوط ریلی به عنوان یکی از ارکان اصلی پایداری، ایمنی و کیفیت بهره برداری در سامانه حمل ونقل ریلی شناخته می شود. عملکرد مناسب این بخش، نقش مستقیمی در حفظ هندسه خط، کاهش خرابی های روسازی، افزایش ایمنی حرکت و ارتقای سرعت بهره برداری قطارها دارد. در این پژوهش، عملکرد زیرسازی خطوط ریلی با تاکید بر اثر پارامترهای تعمیر و نگهداری مورد تحلیل قرار می گیرد. عوامل موثری همچون کیفیت مصالح، ظرفیت باربری بستر، زهکشی، نشست، تناوب عملیات نگهداری، تعمیرات پیشگیرانه و اصلاحی، و کنترل نواقص هندسی خط بررسی می شوند. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی صحیح در حوزه نگهداری و تعمیرات، به ویژه در بخش زیرسازی، می تواند از گسترش خرابی ها جلوگیری کرده، هزینه های چرخه عمر را کاهش دهد و شرایط لازم برای افزایش سرعت سیر و بهبود قابلیت اطمینان شبکه ریلی را فراهم آورد. همچنین مشخص می شود که بی توجهی به پارامترهای فنی و مدیریتی نگهداری، موجب افت عملکرد خط، تحمیل محدودیت های سرعت و افزایش ریسک بهره برداری خواهد شد. ازاین رو، اتخاذ رویکردی عملکردمحور در ارزیابی زیرسازی و تدوین راهبردهای نگهداری هدفمند، از الزامات توسعه پایدار خطوط ریلی به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

زیرسازی خطوط ریلی ، تعمیر و نگهداری ، سرعت بهره برداری ، عملکرد خط ، روسازی راه آهن