. نقش اقتصاد خالقان محتوا در بازار رسانه

، مسئله «فقدان مشارکت ذی نفعان» نیز برجسته است. در مدل های سنتی، مدیریت بحران یک کار تخصصی و انحصاری برای مدیران و کادر اداری مدرسه است و دانش آموزان، اولیا و حتی معلمان به عنوان اجزای منفعل سیستم دیده می شوند. این رویکرد انحصاری، باعث می شود که پتانسیل عظیم جامعه مدرسه برای پیشگیری و مدیریت بحران هدر رود. مسئله اینجاست که دانش آموزان اغلب اولین کسانی هستند که از وقوع یک بحران باخبر می شوند، اما کانال های امن و مطمئنی برای گزارش دهی آن ها وجود ندارد. همچنین، اولیا اغلب در لحظات بحرانی با مدرسه در تضاد قرار می گیرند و به جای همکاری، به موضعگیری های خصمانه می پردازند. این فقدان مشارکت، باعث می شود که سیستم مدیریت بحران، فاقد اطلاعات کافی و حمایت اجتماعی لازم باشد. بنابراین، مسئله، نیاز به طراحی مدل هایی است که مشارکت فعال و سازنده تمام ذی نفعان