اثربخشی ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی بر استرس ادارک شده ، تحمل درد و کیفیت خواب زنان مبتلا به مولتیل اسکلروزیس مراجعه کننده به بیمارستان گلستان شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی بر استرس ادارک شده ، تحمل درد و کیفیت خواب زنان مبتلا به مولتیل اسکلروزیس مراجعه کننده به بیمارستان گلستان بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام افرادی است که در سال ۱۴۰۴ با مولتیل اسکلروزیس به بیمارستان گلستان اهواز مراجعه کرده اند. حجم نمونه ۳۰ نفر زنان مبتلا به مولتیل اسکلروزیس بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو مرحله بصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر گروه آزمایش که آموزش ذهن آگاهی و ۱۵ نفر گروه آزمایش که آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی دریافت کردندو یک گروه کنترل ۱۵ نفری که درمانی دریافت نکردند گمارده شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسش نامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) پرسش نامه پرسشنامه تحمل درد (مک گیل، ۱۹۹۷) پرسشنامه کیفیت خواب بویس و همکاران (۱۹۸۹) و پروتکل درمان آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی پویان و همکاران (۱۴۰۴) بودند جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره، چندمتغیره و آزمون بونفرونی استفاده شد. یافته ها نشان داد که اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی بر سه متغیر استرس ادراک شده، تحمل درد و کیفیت خواب زنان مبتلا به مولتیل اسکلروزیس مراجعه کننده به بیمارستان گلستان در گروههای آزمایش با گروه کنترل تاثیر متفاوت و معنادار داشته است

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی مبتنی بر واقعیت مجازی ، استرس ادارک شده ، تحمل درد ، کیفیت خواب ، مولتیل اسکلروزیس.