پیش بینی تبعیت از درمان بر اساس درماندگی اموخته شده و پریشانی هیجانی در بیماران مبتلا به دیابت

اهداف: دیابت از جمله بیماریهای مزمن و شایعی است که از طریق ناهنجاری در متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی ایجاد می‎شود، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پیش بینی تبعیت از درمان بر اساس درماندگی اموخته شده و پریشانی هیجانی در بیماران مبتلا به دیابت انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش از جهت هدف کاربردی از نظر نحوه گردآوری دادهها از نوع تحقیقات همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران دیابتی مراجعه کننده به مراکز درمان دیابت شهر زنجان می‎باشد که در این مراکز طبق تشخیص تیم پزشکان، تشخیص دیابت نوع دو را گرفته و در سال ۱۴۰۳ پرونده تشکیل داده باشند.از روش نمونه گیری در دسترس۱۲۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند روش نمونه گیری در دسترس بود.ابزار گرد آوری دادهها پرسشنامه درماندگی آموخته شده(LHS) کوینلس و نلسون- مقیاس تبعیت از درمان موریسکی، انگ و وود (۲۰۰۸) - مقیاس تحمل پریشانی هیجانی کسلر( ۲۰۰۲) - استفاده شد. پس از گرداوری دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ دادهها مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت .یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه درماندگی اموخته شده با تبعیت از درمان منفی (معکوس) و معنادار است .بیمارانیکه از دستورات پزشک تبعیت میکنند کمتر دچار درماندگی میشوند رابطه پریشانی هیجانی با تبعیت از درمان منفی (معکوس) و معنادار است.تبعیت از درمان اشفتگی هیجانی را کاهش میدهد درماندگی اموخته شده توانست تبعیت از درمان را پیش بینی کند و F مشاهده شده برای متغیر مذکور معنادار است پریشانی هیجانی قادراست ۲۴/۰ تغییرات مربوط به تبعیت از درمان را تبیین نمایند.