نقش مربی مجازی هوش مصنوعی شخصی سازی شده در کاهش استرس تحصیلی و فرسودگی دانش آموزان دوره متوسطه شهر مشهد

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی و مکانیسم های اثرگذاری مربی مجازی هوش مصنوعی شخصی سازی شده در کاهش استرس تحصیلی و فرسودگی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر مشهد در مقایسه با برنامه استاندارد ذهن آگاهی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود. از میان دانش آموزان مدارس دولتی مشهد، ۳۶۰ نفر (۱۸۰ نفر گروه آزمایش و ۱۸۰ نفر گروه کنترل) به صورت خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی تخصیص یافتند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته روزانه از مربی هوش مصنوعی شخصی سازی شده و گروه کنترل از برنامه ذهن آگاهی ۸ جلسه ای استفاده کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس استرس تحصیلی (ASS-۲۵)، سیاهه فرسودگی مسلش (MBI-SS)، DASS-۲۱ و پرسشنامه مکانیسم های میانجی بودند. داده ها با SPSS-۲۸ و آزمون های واریانس مکرر، کوواریانس و رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شد.یافته ها: مربی هوش مصنوعی استرس تحصیلی را به طور متوسط ۲۶ نمره (در مقابل ۱۲ نمره در گروه ذهن آگاهی) و فرسودگی را ۱۴ نمره (در مقابل ۵/۵ نمره) کاهش داد (۰.۰۰۱ p<، η² جزئی ≈ ۰.۳۰). این برتری تا پیگیری سه ماهه حفظ شد. حدود ۶۳ درصد اثر برتر از طریق چهار مکانیسم تغییر ارزیابی شناختی، افزایش خودکارآمدی تحصیلی، بهبود تنظیم هیجانی و حمایت اجتماعی ادراک شده از هوش مصنوعی توضیح داده شد.نتیجه گیری: مربی مجازی هوش مصنوعی شخصی سازی شده فارسی به طور معنادار و پایدار موثرتر از برنامه ذهن آگاهی استاندارد عمل کرد و می تواند به عنوان یک مداخله کم هزینه، مقیاس پذیر و ۲۴ ساعته در نظام آموزشی کشور به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی شخصی سازی شده ، مربی مجازی ، استرس تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی.