. بررسی بحران های فناوری در تاریخ

۲) بازتعریف ارزیابی: جایگزینی نظام نمره گرایی با بازخوردهای تکوینی رشددهنده.۳) تلفیق هوشمندانه فناوری: بهره گیری از ابزارهای نوین برای ایجاد «غوطه وری» و عدالت آموزشی.در این مسیر، کلاس درس باید از «صحنه ی نمایش معلم» به «میدان کنشگری دانش آموز» تغییر ماهیت دهد. کانون واقعی مشارکت، فضایی است که در آن «پرسش دانش آموز» بر «پاسخ معلم» ارجحیت یابد و یادگیری نه برای کسب نمره، بلکه برای «ساختن خویشتن» و «فهم خلاقانه جهان» صورت پذیرد. با پیاده سازی این رویکرد، بی انگیزگی به صورت طبیعی جای خود را به اشتیاق کاوش گری خواهد داد و مدرسه از یک نهاد صوری، به نهادی پویا برای تربیت یادگیرندگان مادام العمر تبدیل خواهد شد.