. تحلیل اعتماد عمومی به فناوری

در نهایت، می توان اذعان داشت که بی انگیزگی دانش آموزان نه یک ویژگی ذاتی یا ضعف فردی، بلکه «پیامد ساختاری» حاصل از نظام های آموزشی متصلب و غیرتعاملی است. گذار از مدل «آموزش بانکی» به «اکوسیستم مشارکتی-سازنده»، تنها زمانی محقق می شود که ارکان محیط آموزشی به سمت نیازهای روانی دانش آموز (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) متمایل شوند.یافته های این پژوهش نشان می دهد که تبدیل کلاس درس به کانون مشارکت، مستلزم یک تحول چندجانبه است:۱) تغییر پارادایم در نقش معلم: از انتقال دهنده ی دانش به تسهیل گر مسیر کشف.