. نقش تماس چشمی در تعاملات انسانی

کلاس های درس در قرن بیست و یکم، اغلب به صحنه ی تقابل میان برنامه های درسی متراکم و نسل جدیدی از دانش آموزان تبدیل شده اند که به دنبال معنا، تعامل و ارتباط هستند. پدیده بی انگیزگی، به مثابه یک «سکوت فعال»، بازتاب دهنده ی خستگی دانش آموز از ساختارهای یادگیری غیرمنعطف است. هنگامی که فضای آموزشی، کنجکاوی های طبیعی و اشتیاق یادگیری را در چارچوب های خشک نمره محور محصور می کند، دانش آموز به تدریج از هویت «یادگیرنده» فاصله گرفته و به یک «حاضر غایب» بدل می شود.مسئله اصلی در این نوشتار، نه صرفا «ایجاد سرگرمی