کاربرد ضایعات انگور در تغذیه طیور: مزایا و محدودیت ها

تفاله انگور یکی از مهم ترین محصولات جانبی صنایع فرآوری انگور است که به دلیل دارا بودن فیبرهای غذایی، اسیدهای چرب غیراشباع و ترکیبات زیست فعال به ویژه پلی فنول ها، ظرفیت بالایی برای استفاده در تغذیه طیور دارد. این ماده می تواند ضمن کاهش هزینه های خوراک و مدیریت ضایعات کشاورزی، بر سلامت و عملکرد پرندگان اثرات مثبتی داشته باشد. مطالعات نشان داده اند که پلی فنول های موجود در تفاله انگور با کاهش استرس اکسیداتیو، بهبود جمعیت میکروبی مفید روده، تقویت سیستم ایمنی و کاهش شدت بیماری هایی مانند کوکسیدیوز همراه هستند. همچنین استفاده از آن موجب بهبود کیفیت گوشت از طریق افزایش اسیدهای چرب چندغیراشباع و افزایش ماندگاری محصولات پروتئینی می شود. در مرغ های تخم گذار نیز کیفیت، رنگ زرده و ماندگاری تخم مرغ بهبود می یابد. با این حال، وجود ترکیبات ضدتغذیه ای مانند تانن ها و لیگنین، مصرف سطوح بالای آن را محدود می کند. استفاده از روش هایی مانند تخمیر و افزودن آنزیم ها می تواند ارزش تغذیه ای تفاله انگور را افزایش داده و امکان بهره گیری بیشتر از این منبع خوراکی را فراهم سازد.