اثر تغذیه با روغن امولسیفه شده بر ریخت شناسی غدد هیپوفارنژیال زنبور عسل

پژوهش حاضر با هدف تعیین محدودیت اثر تغذیه با روغن امولسیفه شده بر ریخت شناسی غدد هیپوفارنژیال زنبورهای کارگر در قالب یک طرح کاملا تصادفی با ۲۰ کلنی نژاد کارنیکا در چهار تیمار و پنج تکرار اجرا شد. تیمارها شامل شربت شکر بدون روغن (شاهد) و شربت شکر حاوی ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد روغن امولسیفه شده بودند. در پایان دوره آزمایش، وزن سر زنبورهای پرستار و چراگر به عنوان شاخص غیرمستقیم اندازه غدد هیپوفارنژیال اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که میانگین وزن سر پرستاران در تیمارهای شاهد، ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد روغن به ترتیب ۰۹۱/۰، ۰۷۹/۰، ۰۷۵/۰ و ۰۸۷/۰ گرم و در چراگران به ترتیب ۰۷۷/۰، ۰۸۶/۰، ۰۷۷/۰ و ۰۷۳/۰ گرم بود. تحلیل واریانس نشان داد که اثر تیمارها بر وزن سر معنی دار نبود (۳۲۳۱/۰=p)، هرچند تفاوت بین پرستاران و چراگران به آستانه معنی داری نزدیک شد (۰۹/۰≈p). این یافته ها نشان می دهد که روغن امولسیفه شده علیرغم بهبود ذخایر انرژی بدن که در مطالعات پیشین گزارش شده، فاقد اثر تحریکی مستقیم بر رشد ساختاری غدد هیپوفارنژیال است. در مجموع، این پژوهش محدودیت ذاتی چربی های جیره را در توسعه غدد تغذیه ای زنبور عسل برجسته می سازد و ضرورت تامین همزمان پروتئین برای رشد بهینه این غدد را متذکر می گردد.

کلیدواژه ها:

غدد هیپوفارنژیال ، روغن امولسیفه شده ، وزن سر ، ریخت شناسی ، زنبور عسل