پیش بینی عملکرد مدیران مراکز پیش دبستانی بر مبنای ارتباط مربیان با نوآموزان

دوره پیش دبستانی به عنوان نخستین مرحله رسمی ورود کودک به نظام آموزشی، نقش بسیار مهمی در شکل گیری بنیان های شناختی، اجتماعی و عاطفی کودکان ایفا می کند. کیفیت تجربه آموزشی در این دوره تا حد زیادی به نحوه مدیریت مراکز پیش دبستانی و چگونگی روابط انسانی در محیط آموزشی بستگی دارد. در میان عوامل موثر بر کیفیت عملکرد مدیران این مراکز، ارتباط مربیان با نوآموزان از جایگاه ویژه ای برخوردار است. رابطه مثبت، حمایتگر و سازنده میان مربی و کودک می تواند به ایجاد احساس امنیت روانی، افزایش مشارکت در فعالیت های یادگیری و رشد اجتماعی کودکان منجر شود و در نهایت شاخصی از مدیریت اثربخش در مرکز پیش دبستانی محسوب گردد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش ارتباط مربیان با نوآموزان در پیش بینی عملکرد مدیران مراکز پیش دبستانی است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از یافته های پژوهش مبنا در حوزه مدیریت آموزشی تدوین شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتباط مربیان با نوآموزان در کنار رابطه والد و کودک می تواند بخشی از واریانس عملکرد مدیران را تبیین کند و از متغیرهای مهم در ارزیابی کیفیت مدیریت مراکز پیش دبستانی به شمار می رود. بر اساس یافته ها، تقویت مهارت های ارتباطی مربیان، ایجاد فضای حمایتگر در کلاس و توجه مدیر به روابط انسانی در مرکز می تواند زمینه ارتقای عملکرد مدیران و بهبود کیفیت آموزش در دوره پیش دبستانی را فراهم سازد (Murray & Zvoch, ۲۰۱۰; Hamre & Pianta, ۲۰۱۹).

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، مراکز پیش دبستانی ، عملکرد مدیران ، ارتباط مربی و نوآموز