جایگاه آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی ابتدایی و تاثیر آن بر سلامت روان دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی یکی از مولفه های اساسی در نظام های آموزشی معاصر به شمار می آید که با هدف توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه موثر با چالش های فردی و اجتماعی طراحی شده است. دوره ابتدایی به دلیل شکل گیری بنیان های شخصیتی، عاطفی و اجتماعی کودکان، از اهمیت ویژه ای در آموزش این مهارت ها برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی دوره ابتدایی و تاثیر آن بر سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد و منابع علمی مرتبط با آموزش مهارت های زندگی و سلامت روان کودکان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت هایی مانند خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، مهارت های ارتباطی، حل مسئله و تصمیم گیری می تواند نقش مهمی در افزایش سازگاری اجتماعی، کاهش اضطراب و ارتقای سلامت روان دانش آموزان داشته باشد. همچنین نتایج نشان می دهد که ادغام نظام مند آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی رسمی و غیررسمی مدارس ابتدایی، می تواند زمینه ساز شکل گیری شخصیت متعادل و توانمند در دانش آموزان شود. بر این اساس، توجه برنامه ریزان آموزشی به طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی، از ضرورت های نظام تعلیم و تربیت محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، برنامه درسی ابتدایی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، آموزش مهارت های اجتماعی