تاثیر آموزش مبتنی بر پروژه (PBL) بر میزان خلاقیت و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان

آموزش مبتنی بر پروژه ( (Project-Based Learning یا PBL به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، در سال های اخیر مورد توجه بسیاری از پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. این رویکرد با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان در فعالیت های واقعی و حل مسائل زندگی روزمره، زمینه رشد مهارت های شناختی و فراشناختی را فراهم می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر پروژه بر میزان خلاقیت و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان است. در این رویکرد، دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، در فرایند جستجو، تحقیق، طراحی، اجرا و ارزیابی پروژه ها مشارکت می کنند و از طریق تجربه عملی به یادگیری عمیق دست می یابند. نتایج مطالعات مختلف نشان می دهد که آموزش مبتنی بر پروژه موجب افزایش توانایی تفکر واگرا، ارتقای قدرت تحلیل، بهبود تصمیم گیری، تقویت همکاری گروهی و افزایش مهارت حل مسئله در دانش آموزان می شود. همچنین این شیوه آموزشی با ایجاد فرصت برای خلاقیت، نوآوری و یادگیری اکتشافی، نقش موثری در توسعه شایستگی های قرن بیست و یکم ایفا می کند. یافته های پژوهش های پیشین حاکی از آن است که دانش آموزانی که در محیط های مبتنی بر پروژه آموزش می بینند، در مقایسه با دانش آموزان آموزش دیده با روش های سنتی، عملکرد بهتری در حل مسائل پیچیده و ارائه راه حل های خلاقانه دارند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یک راهبرد آموزشی اثربخش، می تواند نقش مهمی در ارتقای خلاقیت و مهارت های حل مسئله دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری فعال ، خلاقیت ، مهارت حل مسئله ، دانش آموزان ، یادگیری اکتشافی ، آموزش نوین