نقش بازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

بازی یکی از مهم ترین فعالیت های طبیعی کودکان است که نقش اساسی در رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و جسمانی آنان دارد. در سال های اخیر توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت به استفاده از بازی به عنوان یک ابزار آموزشی موثر در دوره ابتدایی افزایش یافته است. یادگیری مبتنی بر بازی می تواند با ایجاد محیطی جذاب و انگیزه بخش، زمینه مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری را فراهم کند و موجب درک عمیق تر مفاهیم درسی شود. هدف این مقاله بررسی نقش بازی در یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین اهمیت استفاده از روش های بازی محور در فرایند آموزش است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر اساس مطالعه منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از بازی در آموزش می تواند موجب افزایش انگیزه یادگیری، بهبود تعاملات اجتماعی، تقویت مهارت های حل مسئله و افزایش ماندگاری مطالب در ذهن دانش آموزان شود. همچنین نتایج نشان می دهد که بازی های آموزشی می توانند به عنوان روشی موثر برای فعال سازی یادگیری و کاهش یکنواختی کلاس های سنتی مورد استفاده قرار گیرند. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که بهره گیری هدفمند از بازی در محیط های آموزشی دوره ابتدایی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

بازی ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های تدریس ، یادگیری فعال