چگونه توانستم اختلال رفتاری محسن دانش اموز پایه نهم در حین یادگیری را برطرف کنم

اهداف: این آموزش پژوهی با هدف شناسایی ریشه های اختلال رفتاری محسن (دانش آموز پایه نهم) و ارائه راهکارهای موثر برای کاهش بی قراری، پرخاشگری و افزایش تمرکز و مشارکت وی در فرآیند یادگیری انجام شد. روش شناسی: رویکرد پژوهش کیفی از نوع آموزش پژوهی بود. شرکت کنندگان شامل محسن، ۴ دبیر، مادر و همکلاسی ها بودند. ابزارهای گردآوری داده شامل مشاهده نظام مند، مصاحبه نیمه ساختاریافته، بررسی اسناد تحصیلی و چک لیست رفتاری محقق ساخته بود. مداخلات طی ۸ جلسه مشاوره فردی (با رویکرد شناختی-رفتاری)، ۳ جلسه مشاوره خانواده و هماهنگی با دبیران برای اجرای تعدیلات محیطی (اختصاص صندلی مناسب، تقسیم تکالیف بلندمدت به بخش های کوتاه، استفاده از تقویت مثبت) انجام شد. پایش تغییرات از طریق ثبت روزانه رفتار هدف (نشستن بر صندلی به مدت ۱۵ دقیقه، پاسخ دادن بدون پرخاشگری) انجام گرفت.یافته ها: پس از ۸ هفته مداخله، رفتارهای هدف بهبود معناداری نشان دادند. مدت زمان نشستن بدون بی قراری از کمتر از ۵ دقیقه به بیش از ۲۰ دقیقه افزایش یافت. تعداد دفعات پرخاشگری کلامی در کلاس از ۴ بار در روز به صفر رسید. نمرات نوبت دوم محسن در سه درس اصلی (ریاضی، علوم، فارسی) به طور میانگین ۴ نمره افزایش یافت. همچنین معلمان و مادر گزارش کردند که محسن همکاری بیشتری در کلاس و خانه نشان می دهد. ترکیب مداخلات شناختی-رفتاری با اصلاح محیط کلاس و مشارکت خانواده، به ویژه در دانش آموزی با سابقه ADHD درمان نشده و تنبیه بدنی خانگی، می تواند اختلالات رفتاری حین یادگیری را به طور موثر کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

اختلال رفتاری ، بیش فعالی/نقص توجه ، مشاوره مدرسه ، آموزش پژوهی ، دانش آموز پایه نهم