روش ها والگوهای اموزش معماری در ایران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AACT02_021

تاریخ نمایه سازی: 29 خرداد 1405

چکیده مقاله:

مبحث آموزش معماری در ایران بر سه روش ها و الگوهایی که همواره وجود داشته است به شکل هایی بوده است که کمی با کشورهای دیگه کاملا متفاوت است اما تمامی این موضوع ها یک الگو و یک روش را دنبال می کند تا بتوانند یک راهی منطقی بر آموزشی درست را ارائه دهند این موضوع چه در تاریخچه اولین الگوهای آموزشی در ایران به شکل های مختلفی مورد بررسی قرار گرفته تند این مقاله براساس اطلاعات کتابخانه ای و رفرنس های مرجعی تهیه و اماده سازی شده استهدف این تحقیق نقد و بررسی آسیب شناسانه آغاز آموزش آکادمیک معماری در ایران متاثر از سیستم آموزش بوزار است. پرسش های اصلی عبارتند از: تا چه حد استفاده از سیستم بوزار به عنوان سیستم آغازگر آموزش آکادمیک معماری در ایران صحیح بود؟ نقاط قوت و ضعف این سیستم و ریشه آسیب های آن در دانشکده هنرهای زیبا چه بوده است؟ روش به کار رفته در این تحقیق روش تفسیری-تاریخی است. فرایند تحقیق، در دو گام صورت می گیرد. گام اول شامل شناخت اولیه، تحلیل ارکان پنج گانه این سیستم و معرفی نقاط قوت و ضعف آن می باشد. گام دوم مرحله آسیب شناسی است که به ریشه یابی مسائل و مشکالت این دوره می پردازد. دستاوردهای تحقیق نشان می دهد که بهره گیری از سیستم آموزش بوزار به سبب شهرت و رواج آن در جهان و خصوصا نیازهای جدید و تحوالت معماری کشور، گزینه ای قابل تامل می نمود. اما از سه زاویه موجد آسیب هایی بود که در سه بخش به صورت آسیب شناسی بیرونی، آسیب شناسی انتقال و آسیب شناسی درونی مورد مطالعه قرار می گیرد. از آنجائی که ردپای سیستم آغازین و آسیب های آن در سیستم جاری آموزش معماری قابل ردیابی است، نتایج تحقیق ضمن تبیین نقاط قوت و ضعف سیستم، پیشنهاداتی در راستای باززنده سازی نقاط قوت و رفع نقاط ضعف متناسب با شرایط امروز مطرح می نماید.

نویسندگان

پریناز خرسندبخت

دانشجوی دکتری معماری ، دانشگاه آزاد تهران شمال

علی بهنام والا

استادیار دکتری ، دانشگاه آزاد تهران شمال