بازآفرینی نظام آموزش ابتدایی در شرایط بحران: رویکردهای تاب آور برای استمرار یادگیری و کاهش گسست آموزشی

آموزش ابتدایی به عنوان پایه و اساس نظام تعلیم و تربیت، در شرایط بحران بیش از سایر مقاطع در معرض اختلال در فرایند یاددهی–یادگیری قرار می گیرد و این امر می تواند پیامدهای بلندمدتی بر رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی راهبردهای موثر برای حفظ کیفیت و تداوم یادگیری در دوره ابتدایی در موقعیت های بحرانی انجام شده است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع علمی و مطالعات مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که انعطاف پذیری در برنامه ریزی آموزشی، بهره گیری از یادگیری ترکیبی، تقویت تعامل معلم و دانش آموز، حمایت عاطفی از فراگیران، مشارکت خانواده و توانمندسازی معلمان از مهم ترین راهبردهای موثر در تداوم آموزش هستند. واژگان کلیدی:آموزش ابتدایی، تاب آوری آموزشی، بحران های آموزشی، کیفیت یادگیری، تداوم آموزش، یادگیری انعطاف پذیر