نقش آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی در بهبود رفتارهای یادگیری و ارتقای کیفیت مشارکت آموزشی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر رفتارهای یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. در نظام آموزشی امروز، توجه به ابعاد هیجانی یادگیری در کنار مولفه های شناختی به عنوان یکی از ضرورت های اساسی مطرح شده است، زیرا موفقیت تحصیلی تنها به توانایی ذهنی وابسته نیست، بلکه تحت تاثیر مستقیم توانایی دانش آموز در مدیریت هیجانات و تنظیم واکنش های رفتاری قرار دارد. در این پژوهش، مهارت هایی مانند خودآگاهی هیجانی، کنترل تکانه، تنظیم هیجان و همدلی در ارتباط با رفتارهای یادگیری از جمله تمرکز، مشارکت کلاسی، پشتکار تحصیلی و تعامل اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های کلی نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های هیجانی می تواند به افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش رفتارهای ناسازگار و بهبود کیفیت مشارکت دانش آموزان در کلاس درس منجر شود. بر این اساس، توجه به آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی در دوره ابتدایی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود تجربه آموزشی دانش آموزان ایفا کند.واژگان کلیدیخودتنظیمی هیجانی، رفتارهای یادگیری، دانش آموزان ابتدایی، تنظیم هیجان، مشارکت کلاسی، آموزش مهارت های هیجانی