زیست بوم یادگیری نوین و بازتعریف عاملیت شناختی در مواجهه با فناوری های هوشمند آموزشی

تحولات مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش، الگوهای سنتی یادگیری را وارد مرحله ای جدید کرده است که در آن نقش یادگیرنده، معلم و حتی منابع دانشی دچار بازتعریف شده اند. این پژوهش با تمرکز بر مفهوم عاملیت شناختی و استقلال فکری، به بررسی پیامدهای گسترش ابزارهای هوشمند در فرآیندهای آموزشی می پردازد. نتایج نشان می دهد که اگرچه این فناوری ها امکان دسترسی سریع تر و گسترده تر به دانش را فراهم کرده اند، اما در صورت نبود هدایت تربیتی مناسب، می توانند به کاهش عمق پردازش ذهنی و وابستگی اطلاعاتی منجر شوند. در مقابل، استفاده هدفمند و مسئله محور از این ابزارها ظرفیت تقویت تفکر انتقادی و مهارت های تحلیلی را افزایش می دهد. یافته ها بر ضرورت بازطراحی رویکردهای آموزشی و تقویت نقش راهبردی معلم تاکید دارند.واژگان کلیدی: عاملیت شناختی، استقلال فکری، هوش مصنوعی، یادگیری نوین، تفکر انتقادی، آموزش هوشمند