بازآرایی کیفیت آموزش در عصر یادگیری دیجیتال و سامانه های هوشمند آموزشی

تحولات اخیر در حوزه آموزش نشان می دهد که ورود فناوری های هوشمند به محیط های یادگیری، ساختار سنتی آموزش را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. این فناوری ها با ایجاد امکان تحلیل داده های یادگیری، شخصی سازی محتوا و افزایش تعامل آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا کرده اند. هدف این مقاله بررسی اثرگذاری این فناوری ها بر ابعاد مختلف کیفیت آموزش و تحلیل ظرفیت ها و محدودیت های آن ها در نظام های آموزشی نوین است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه یادگیرندگان و کارآمدتر شدن نقش معلمان منجر شود، هرچند چالش هایی همچون نابرابری دسترسی و نیاز به توانمندسازی نیروی انسانی همچنان پابرجاست.واژگان کلیدی: فناوری هوشمند، کیفیت یادگیری، آموزش دیجیتال، تحول آموزشی، یادگیری تعاملی