الگوی تحول کیفیت یادگیری در پرتو سامانه های آموزشی مبتنی بر هوش و فناوری های نوین دیجیتال

تحولات فناورانه در عرصه آموزش موجب شکل گیری رویکردهای نوین در سازمان دهی فرآیند یاددهی–یادگیری شده است. در این میان، سامانه های مبتنی بر فناوری های هوشمند توانسته اند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش، افزایش تعامل یادگیرندگان و بهبود کارایی تدریس ایفا کنند. هدف این نوشتار بررسی جایگاه این فناوری ها در بهبود کیفیت یادگیری و تحلیل ظرفیت ها و محدودیت های آن ها در محیط های آموزشی است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری های هوشمند می تواند موجب افزایش عمق یادگیری، بهبود انگیزه تحصیلی و شخصی سازی آموزش شود، هرچند موانعی مانند نابرابری دسترسی و نیاز به توانمندسازی نیروی انسانی همچنان از چالش های اساسی محسوب می شوند.واژگان کلیدی: فناوری هوشمند، کیفیت آموزش، یادگیری دیجیتال، نوآوری آموزشی، نظام های یادگیری