مقایسه ی اثربخشی مداخلهی شناختی رفتاری و تعهد و پذیرش بر اعتمادبه نفس، روابط اجتماعی و کاهش علائم اضطراب جدایی در کودکان

اضطراب جدایی یکی از اختلال های شایع دوران کودکی است که می تواند رشد هیجانی، تعاملات اجتماعی و احساس کفایت فردی کودک را با اختلال روبه رو کند. این اختلال در صورتی که به موقع شناسایی و درمان نشود، ممکن است زمینه ساز مشکلات گسترده تری در سازگاری تحصیلی، ارتباط با همسالان و شکل گیری خودپنداره مثبت شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسهی اثربخشی دو رویکرد درمانی، یعنی مداخله شناختی رفتاری و تعهد و پذیرش، بر اعتمادبه نفس، روابط اجتماعی و کاهش علائم اضطراب جدایی در کودکان انجام شد. جامعهی آماری پژوهش شامل کودکان مبتلا به اضطراب جدایی بود و نمونه ای به صورت در دسترس انتخاب و در سه گروه کنترل و دو گروه مداخله تقسیم شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شدند. یافته ها نشان داد هر دو مداخله در بهبود متغیرهای مورد بررسی موثر بوده اند، اما میان میزان اثربخشی آن ها تفاوت معناداری مشاهده شد. در مجموع، نتایج نشان می دهد بهره گیری از مداخلات روان شناختی ساختاریافته می تواند در کاهش نشانه های اضطراب جدایی و تقویت ابعاد روانی اجتماعی کودکان نقش مهمی داشته باشد.واژگان کلیدیاضطراب جدایی، مداخلهی شناختی رفتاری، تعهد و پذیرش، اعتمادبه نفس، روابط اجتماعی، کودکان