اثرات روانشناختی استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده در درمان اختلالات روانی

این مقاله به بررسی اثرات روانشناختی و بالینی به کارگیری فناوری واقعیت افزوده(AR) در فرآیند درمان اختلالات روانی مختلف میپردازد. واقعیت افزوده با ادغام محتوای دیجیتال در محیط واقعی، پتانسیل ایجاد محیط های درمانی غنی، شخصی سازی شده و قابل کنترل را فراهم می آورد. این پژوهش که با روش کتابخانه ای انجام شده است، شواهد موجود پیرامون اثربخشی AR در کاهش علائم اضطراب، فوبیاهای خاص، اختلال استرس پس از سانحه و همچنین بهبود مهارت های اجتماعی در اختلالات طیف اوتیسم را مورد ارزیابی قرار می دهد. یافته ها حاکی از آن است که محیطهای درمانی مبتنی بر AR میتوانند سطح درگیری بیمار را افزایش داده، اضطراب محیطی را کاهش داده و امکان تکرار مواجهه درمانی کنترل شده را فراهم آورند. در نهایت، این مقاله بر لزوم تحقیقات بیشتر برای استانداردسازی پروتکل های درمانی وتوجه به چالش های اخلاقی و فنی این حوزه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، اثرات روانشناختی ، اختلالات اضطرابی ، مواجهه درمانی ، اختلال طیف اوتیسم