بررسی تطبیقی تربیت فردی از منظر خواجه نصیر الدین طوسی و قرآن و احادیث

چکیدهموضوع این تحقیق، بررسی تطبیقی تربیت فردی از منظر خواجه نصیر الدین طوسی و قرآن و احادیث است که با روش تحقیق کتابخانه ای انجام گرفته و هدف از تحقیق، یافتن راه حل هایی جهت مرتفع نمودن مشکلات جامعه ی امروزی در امر تربیت فردی است. خواجه نصیرالدین طوسی فیلسوف، ریاضی دان و متکلم ایرانی شیعی قرن هتفتم هجری قمری بود که صد و پنجاه اثر به زبان های فارسی و عربی در علوم مختلف دارد که "اخلاق ناصری" یکی از برجسته ترین آنهاست. آیات متعددی در قرآن به هدف تربیت اشاره دارد. ازجمله: برای رسیدن انسان به رشد ( بقره۱۸۶)، تقوا (بقره۱۸۳)، عبادت (ذاریات۵۶). هدف اصلی تربیت اخلاقی ازنظرخواجه، ایجاد و استقرارمنش های معینی است که انسان رابه سعادت وکمال وبالاترین مرتبه سعادت یعنی نایل شدن به جوار رب العالمین می رساند. با استناد به نوشته های خواجه به طور کلی سه مرحله : «تادیب »،« تعلیم »و «تفهیم» را می توان به طور کلی از مراحل تربیت به شمار آورد. خواجه در آداب طعام خوردن، به این نکته توجه دارد که باید به فرزندان یاد دهند هدف از غذاخوردن لذت نیست بلکه سلامتی و تندرستی است. غذا به منزله داروست که گرسنگی و تشنگی را درمان می کند. وی در آداب حرکت کردن عقیده دارد که آدمی باید در رفتن سبکی ننماید و به تعجیل نرود که آن امارت طیش (نشانه سبکی) بود و در تانی و ابطاء (کندی) نیز مبالغت نکند که امارت کسل بود. همچنین در آداب سخن گفتن، بایدکه بسیار نگوید و سخن دیگری به سخن خود قطع نکند و غیره. همه ی این آداب، با آیات مبارکه ی قرآن و سخنان گهربار معصومین(ع) بررسی و تطبیق و مورد تایید یا نقد قرار گرفته است.کلید واژه: خواجه نصیر الدین طوسی، قرآن و روایات، تربیت فردی