پیش بینی همدلی عاطفی بر اساس کارکردهای تحولی خانواده و تاب آوری خانواده در دانشجویان

این پژوهش با هدف پیش بینی همدلی عاطفی بر اساس کارکردهای تحولی خانواده و تاب آوری خانواده در دانشجویان انجام شد. پژوهش حاضر با روش توصیفی–همبستگی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش دانشجویان دانشگاه های شهر سمنان در نیم سال اول سال تحصیلی ۰۵-۱۴۰۴ بودند. نمونه آماری با استناد به جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شد نمونه گیری بصورت خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه های همدلی عاطفی مهرابیان و اپستین (۱۹۷۲)، کارکرد تحولی خانواده عالی و همکاران (۱۳۹۲) و تاب آوری خانواده سیکبی (۲۰۰۵) گردآوری شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون رگرسیون خطی به روش همزمان و با نرم افزارspss ویرایش ۲۷ نشان داد که ۲۴ درصد از تغییرات متغیر ملاک یعنی همدلی عاطفی، توانست توسط متغیرهای کارکردهای تحولی خانواده و تاب آوری خانواده تبیین شود. همچنین همدلی عاطفی براساس مولفه های کارکردهای تحولی خانواده شامل ارتباط متقابل دو سویه ارادی با ضریب رگرسیونی استاندارد شده ۰.۱۶ (۰.۰۱ < p)، تفکر منطقی با ضریب رگرسیونی استاندارد شد۰.۱۲ (۰.۰۵ < p) و توانمندی توجه و تنظیم با ضریب رگرسیونی استاندارد شده ۰.۱۱ (۰.۰۵ < p) و مولفه های تاب آوری خانواده شامل پذیرش مشکل با ضریب رگرسیونی استاندارد شد۰.۱۷ (۰.۰۱ < p) و منابع مذهبی با ضریب رگرسیونی استاندارد شده ۰.۱۴ (۰.۰۵ < p)، به صورت مثبت و معنادار قابل پیش بینی بود. این یافته ها بیانگر آن است که کیفیت تعاملات تحولی و ظرفیت تاب آورانه خانواده می تواند زمینه شکل گیری و تقویت توانایی همدلی عاطفی در دانشجویان را فراهم سازد و در طراحی مداخلات خانواده محور و آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همدلی عاطفی ، کارکردهای تحولی خانواده ، تاب آوری خانواده.