آموزش مبتنی بر پروژه و تاثیر آن بر یادگیری پایدار

آموزش مبتنی بر پروژه یکی از مهم ترین رویکردهای نوین آموزشی است که با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکت فراگیران و حل مسائل واقعی، زمینه دستیابی به یادگیری پایدار و عمیق را فراهم می کند. در این رویکرد، دانش آموزان به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، در فرایند طراحی، اجرا و ارزشیابی پروژه های آموزشی مشارکت کرده و از طریق تجربه عملی به ساخت دانش می پردازند. پژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش مبتنی بر پروژه و تاثیر آن بر یادگیری پایدار انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری کتابخانه ای بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی مقالات علمی، کتاب ها و پژوهش های معتبر داخلی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر پروژه با افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت انگیزش درونی، ارتقای مهارت های تفکر انتقادی، بهبود توانایی حل مسئله و توسعه مهارت های اجتماعی، موجب تثبیت و ماندگاری یادگیری می شود. همچنین نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر پروژه باعث انتقال آموخته ها به موقعیت های واقعی زندگی شده و یادگیری عمیق تری را در مقایسه با روش های سنتی آموزش ایجاد می کند. از سوی دیگر، موفقیت این رویکرد مستلزم فراهم شدن زیرساخت های آموزشی، توانمندسازی معلمان و ایجاد فرصت های مناسب برای فعالیت های گروهی و پژوهشی است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای آموزشی، نقش مهمی در تحقق یادگیری پایدار و ارتقای کیفیت نظام آموزشی ایفا می کند (شعبانی، ۱۳۹۸؛ سیف، ۱۴۰۰؛ شعبانی و احمدی، ۱۴۰۱).

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری پایدار ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، مشارکت دانش آموزان